[Verse 1]
                                
Är isch mit sire Schtaffelei am Sunndig über Land
                                     
Und het es Sujet gsuecht won'är chönnt male
                                   
Da trifft sy Künschtlerblick uf'ene Chue am Waldesrand
                                        
Är gseht, das git es Meischterwärch, nid's zahle

[Verse 2]
                                                        
Er schtellt sech uf und malt zersch links der Wald im Hintergrund
                                
E Hügel rächts, chli Himmel no derzue
                                                    
Druf macht'er vorne z'Gras mit vil'ne Blueme drinn und chunnt
                                       
Am Schluss zur Houptsach, nämlech zu dr Chue

[Verse 3]
                               
Är mischt uf syr Palette zarti Brun, mit gschickter Hand
                                      
Und dunkt der Pinsel dry, und setzt'nen'a
                                      
Doch won'er jetz e letschte Blick wirft uf sy Gägeschtand
                                      
Isch plötzlech – o herrje – d'Chue nümme da

[Verse 4]
                                        
Das uferschandte Tier isch usegloffe us sim Bild
                                      
Kei Mönsch weis, was vo dert ihn's het vertribe
                                                         
Sy isch nümm zrugg cho, ou won'är grüeft und gwunke het wie wild
                               
E wisse Fläck isch uf der Linwand blibe

[Verse 5]
                                  
No lang, a sälbem Sunntig, het är gwartet a der Schtell
                                    
Het gwartet vor sir Schtaffelei, dass da
                                  
Es bruchti nid die glychi d'sy, e Chue derthäre well
                              
Wo ihn no würd sys Bild vollände la

[Verse 6]
                                                
Doch d'Wält isch so perfid, dass sy sech sälte oder nie
                                     
Nach Bilder, wo'mer vore gmacht hei richtet
                                     
So hei ou uf der Matte die banousehafte Chüe
                                
Dä Aasatz zum'ne Meischterwärch vernichtet